شباهت انسان‌ها به موجودات دنیای دیجیتال

بعضی آدم‌ها مثل گوگل‌اند. فقط به درد گرفتن اطلاعات می‌خورند.

از هر چیزی کمی می‌دانند. هر موضوعی از آن‌ها بپرسی، بلافاصله جواب تو را می‌دهند. انبوهی از اطلاعات در ذهنشان انباشته شده و به محض پرسیدن، فوراً آن را گشته و تحویل می‌دهند. کلاً همه‌چیزدان و همه‌چیزفهم‌اند و در تمام موضوعات نظر می‌دهند؛ از زندگی شخصی شخصیت‌های معروف گرفته تا پاک کردن قالب وردپرس، حرف برای گفتن دارند.

از این آدم‌ها نباید انتظار زیادی داشت. قرار نیست ما را سرگرم کنند و قرار نیست از کنارشان بودن لذت ببریم. فقط و فقط به درد کسب اطلاعات می‌خورند.


بعضی آدم‌ها انگار وبلاگ تخصصی‌اند. آن‌ها شبیه استاد دانشگاه هستند؛ در مورد یک موضوع همه‌چیز را می‌دانند، ولی بسیار بسیار عمیق. هر وقت‌شان را می‌بینی در زمینه تخصصی خود حرف می‌زنند. تک‌بعدی و خشک هستند، مثل ماشین. در مورد مسائل دیگر چیزی نمی‌دانند و فقط و فقط روی رشته تخصصی خود تمرکز دارند.

از این گونه انسان‌ها هم نباید انتظار دوستی، همنشینی، لذت بردن و کیف کردن داشته باشی.


بعضی آدم‌ها مثل یوتیوب و آپارات هستند. مخصوص اوقات فراغت و سرگرمی.

این‌ها شبیه بازیگرها، خواننده‌ها، مجری‌ها و دلقک‌ها هستند. پرشور و پرهیجان و پر از احساسات؛ اهل رقص، موسیقی و پریدن و جهیدن. چند لحظه که با این‌ها بگذرانی، خیلی حالت خوب می‌شود.


بعضی آدم‌ها شبیه تلگرام هستند. خبرچین و فضول.

آماده‌اند تا یک حرف از تو بشنوند و بلافاصله کفِ دستِ دوست و آشنای دیگر بگذارند. مثل پیام‌هایی که در تلگرام دست‌به‌دست می‌چرخد، این‌ها هم خبرهای خصوصی و غیرخصوصی مردم را مخابره می‌کنند.


بعضی آدم‌ها مثل اینستاگرام هستند. به درد Show و نمایش می‌خورند.

اطلاعات مفیدی برای عرضه ندارند. پیش این‌جماعت می‌رویم تا چند لحظه‌ای خوش باشیم. مثل اکثر پست‌های اینستاگرام که یک خط هم کپشن ندارد، این‌ها هم صرفاً ظاهرند و حرفی برای گفتن ندارند. چیز خاصی از آن‌ها درنمی‌آید جز قیافه و اندام زیبا. برعکس گوگل و وبلاگ تخصصی‌ها، نه سوادی دارند، نه تحلیلی و نه درکی. مثل بعضی هنرپیشه‌ها که فقط شمایل و صدای زیبا دارند و دیگر هیچ.

قرار نیست هنگام مواجهه با این گروه رشد کنیم؛ فقط آمده‌ایم تا چشمانمان چند دقیقه‌ای لذت ببرد.


واقعیت تلخ‌تر

مغز آدم‌های شبه‌یوتیوبی، شبه‌تلگرامی و شبه‌اینستاگرامی پر است از غلط و غلوط. ملغمه‌ای است از راست و دروغ. نصف داستان‌هایی که می‌گویند اگر درست باشد، نصف دیگر جعلی و قلابی است. شایعه، اخبار منفی و آمارهای نادرست بخشی از حرف‌هایی است که هر روز از آن‌ها می‌شنویم.

💡 نکته پایانی: در دنیای واقعی هم مثل دنیای دیجیتال، باید یاد بگیریم هر پلتفرم (یا آدمی) را برای همان کاری که ساخته شده، به کار بگیریم. انتظار عمق از یک صفحه نمایش، یا انتظار سرگرمی از یک موتور جستجو، فقط ما را خسته می‌کند.